پیر چشمی کاهش تدریجی توان چشم برای فوکوس بر اشیای نزدیک است. این فرایند کاملا طبیعی بوده و ناشی از روند تدریجی پیری است. پیرچشمی معمولا در سنین ۴۰ سالگی آغاز شده و تا ۶۵ سالگی بصورت حاد در می‌آید. عدسی چشم ماهیتا قابل انعطاف بوده و به کمک ماهیچه‌هایی که آن را احاطه می‌کنند تغییر حالت می‌دهد. پیرچشمی ناشی از سفت شدن عدسی و کاهش انعطاف‌پذیری آن است و لذا قدرت فوکوس بر اشیای نزدیک را از دست می‌دهد.
از جمله درمان‌های مورد استفاده در پیرچشمی جراحی‌های عیوب انکساری مانند لیزیک، لازک و PRK است. در این جراحی‌ها با تغییر شکل سطح قرنیه یکی از چشم‌ها برای دوربینی و چشم دیگر برای نزدیک‌بینی اصلاح می‌شوند تا دید مونوویژن بدست آید.

بلفاروپلاستی برای درمان افتادگی پلک، حذف پوست، چربی یا عضلات اضافی اطراف چشم بکار می‌رود. با افزایش سن پوست استحکام خود را از دست داده و عضلات پیرامون آن تضعیف می‌شوند. در نتیجه بافت چربی در نواحی مربوطه نفوذ کرده و سبب افتادگی پوست خصوصا در ناحیه پلک و پف اطراف چشم می‌شود.
اگر هر دو پلک بالا و پایین یک چشم نیاز به جراحی بلفاروپلاستی داشته باشند، جراحی حدود دو ساعت طول خواهد کشید. که بسته به میزان جراحی ممکن است از بی‌حسی موضعی یا بیهوشی کامل استفاده شود.

اگر هر دو چشم مبتلا به آب مروارید باشند، معمولا ابتدا جراحی بر روی یک چشم انجام می‌شود سپس بعد از چند روز یا چند هفته جراحی بر روی چشم دیگر انجام خواهد شد. این روش کمک می‌کند تا ریکاوری در یک چشم بهتر انجام شده و دید آن قبل از جراحی چشم دوم پایدار شود. با این حال پیشرفت و دسترسی به تکنولوژی‌های جدید باعث شده تا جراحی آب مروارید به یک عمل راحت، ایمن و موثر تبدیل شود و این امکان جراحی هر دو چشم را از نظر فاصله زمانی کوتاه‌تر کرده است بطوری که گاها با توجه به امکانات و شرایط ممکن است جراحی هر دو چشم در یک روز انجام شود. که در نوع خود دارای مزایایی مانند کوتاهی دوره نقاهت، نیاز به ویزیت کمتر و بازگشت سریع‌تر به زندگی روزمره است.

نوجوانان معمولا نسبت به وضعیت ظاهریشان بسیار حساس هستند. برای بسیاری استفاده از عینک طبی خجالت آور یا عذاب آور است. برای بعضی دیگر که دائما در فعالیت‌های ورزشی شرکت می‌کنند، خصوصا ورزش‌هایی که نیازمند درگیری فیزیکی است، استفاده از عینک یا لنز یکی از عوامل بازدارنده است. نوجوانان همچنین بعلت شرایط تحصیلی ساعات زیادی نیازمند مطالعه، نوشتن، خیره شدن به کامپیوتر یا تخته کلاس خواهند بود. تمام این شرایط حتی برای افراد با چشم سالم هم چالش‌زا است. علیرغم تمام پیشرفت‌های تکنولوژی انجام جراحی‌های لیزری چشم برای افراد زیر ۱۸ سال توصیه نمی‌شود. چشم نوجوانان در سن رشد دائما در حال تغییر شکل است و حتی در مواردی تا سن ۲۱ سال نیز همچنان این تغییرات ادامه پیدا می‌کنند. لذا در صورت جراحی پیش از ثبات وضعیت چشم نتایج درمان چندان مناسب نبوده و نمی‌تواند مدت زیادی دوام بیاورد.

اگرچه لیزیک می‌تواند نیاز به استفاده از عینک یا لنز را بطور چشمگیری برطرف کند اما نمی‌توان ادعا کرد که فرد برای همیشه کاملا بی‌نیاز از عینک خواهد شد. افراد مختلف نسبت به جراحی تاحدودی پاسخی متفاوت بروز می‌دهند. بر حسب سن و سایر شرایط بینایی، ممکن است حتی پس از لیزیک فرد در مواردی نیازمند به عینک باشد خصوصا برای مطالعه. لیزیک نمی‌تواند جلوی فرایند طبیعی پیری چشم را بگیرد لذا با افزایش سن تغییرات ایجاد شده می‌تواند به تدریج بینایی فرد را درگیر کند.

تنبلی چشم نوعی اختلال بینایی در یک چشم است که در نتیجه عدم هماهنگی مغز و چشم ایجاد می‌شود. لذا قسمت بینایی مغز، چشم دیگر را ترجیح می‌دهد. تنبلی چشم معمولا دو علت دارد:
• ناهماهنگی دو چشم
• تفاوت قابل توجه در درجه عیوب انکساری دو چشم نسبت به هم.
معمولا لیزیک برای درمان تنبلی چشم گزینه مناسبی نیست با این حال می‌تواند در مواردی کمک کننده باشد. در مورد تنبلی چشم معمولا استفاده از لنز تماسی نسبت به عینک یا لیزیک بهتر عمل می‌کند. با این حال اگر فرد قادر به استفاده از لنز نباشد، عمل لیزیک می‌تواند با اصلاح عیوب انکساری دو چشم، عملکرد آن‌ها را بهبود ببخشد.

طی عمل لیزیک از طریق اصلاح سطح قرنیه، سعی می‌شود تا اختلالات بینایی مانند دوربینی، نزدیک‌ بینی و آستیگماتیسم درمان شود. عمل لیزیک بوسیله لیزر انجام شده و طی این پروسه مقداری از بافت قرنیه برداشته می‌شود. لذا قبل از عمل لیزیک باید بررسی‌های کاملی در مورد وضعیت و ضخامت قرنیه انجام گیرد. اگر بافت قرنیه فرد به طور غیرطبیعی نازک، دارای شکل یا سطحی ناهموار باشد یا نمره چشم فرد بسیار بالا باشد، برای اصلاح بینایی نیاز به برداشت بافت زیادی از قرنیه خواهد بود. برداشت بیش از حد از بافت قرنیه موجب نازک‌ شدن بیشتر و از بین رفتن قرنیه می‌شود بطوری که فرد را نیازمند پیوند قرنیه می‌کند. لذا در چنین شرایطی جراح عمل لیزیک را برای فرد توصیه نکرده و به جای آن ممکن است عمل لازک، PRK یا لنزهای انکساری بکار گرفته شود.

در اکثر مواقع گل مژه نیاز به هیچ درمان خاصی ندارد. گل مژه بطور معمول خود‌به‌خود برطرف می‌شود البته باید دانست که بازگشت مجدد آن نیز کاملا طبیعی است. در صورت برطرف نشدن گل مژه معمولا دو نوع درمان توصیه می‌شود:

مصرف آنتی‌بیوتیک: مصرف قطره چشم یا پمادهای حاوی آنتی‌بیوتیک بر روی پلک اولین تجویز پزشک است و اگر عفونت گل مژه همچنان برطرف نشود یا به سایر نقاط پخش شود در این صورت مصرف قرص‌های آنتی‌بیوتیک تجویز خواهد شد.

جراحی: در صورت برطرف نشدن گل مژه ممکن است پزشک یک برش کوچک در ناحیه پلک جهت تخلیه عفونت و تسکین فشار ایجاد کند. این عمل به فرایند درمان، تسکین درد و تورم سرعت می‌بخشد.

استفاده از لنز تماسی برای درمان قوز قرنیه و آستیگماتیسم ضروری است. انواع مختلفی از لنزهای تماسی برای این موارد وجود دارد، از جمله : لنزهای سخت عبور دهنده گاز، لنزهای نرم و لنزهای نرم توریک که قابلیت فوکوس در فواصل مختلف را دارند، لنزهای هیبرید و اسکلرال. انتخاب هر یک از این لنزها به شدت قوز قرنیه یا آستیگماتیسم بستگی دارد. در موارد ملایم، لنزهای نرم و توریک می‌تواند مناسب باشد اما با افزایش وخامت بیماری لنزهای سخت عبور دهنده گاز می‌توانند انتخاب بهتری باشند. با این حال اگر فرد ابتدا از لنز نرم استفاده کرده باشد و سپس در اثر وخامت بیماری قصد استفاده از لنزهای سخت را داشته باشد، وفق پذیری با این لنزها برای بیمار معمولا مشکل‌زا است.  لذا در مواقع ممکن همیشه بهتر است از همان ابتدا درمان با لنزهای سخت انجام شود. سه فاکتور مهم در فیت شدن لنزهای تماسی، قطر لنز، انحنا و توان فوکوس آن است. در موارد ملایم قوز قرنیه لنزهایی با توان فوکوس و همچنین قطر کمتر و در موارد وخیم لنزهایی با توان فوکوس و قطر بالاتر به کار می‌رود.

در صورتی که استفاده از سایر لنزها نتیجه مطلوبی نداشته باشد یا فرد به بیماری چشم مبتلا باشد لنزهای اسکلرال توصیه می‌شود.

بلافاصله بعد از جراحی آب مروارید و در طی دوره نقاهت استفاده از آرایش چشم ممنوع است. از آنجایی که سرعت التیام چشم در افراد مختلف متفاوت است لذا لازم است قبل از استفاده مجدد از لوازم آرایشی با پزشک مشورت کرد. به بعضی افراد توصیه می‌شود تا دو هفته پس از جراحی از آرایش چشم استفاده نکنند و در بعضی ممکن است این زمان بیشتر باشد. ورود ذرات آرایشی و همچنین آب به داخل چشم ریسک ابتلا به عفونت را افزایش می‌دهد. بنابراین، حتی بعد از گذشت این مدت، بهتر است از مواد آرایشی جدید استفاده شود چراکه معمولا باکتری‌ها می‌توانند در مواد آرایشی قدیمی رشد کنند و دردسر ساز شوند.

از نظر فیزیولوژیک، چشم کودکان می‌تواند به خوبی با لنزهای طبی وفق یابد. حتی استفاده از لنزهای طبی برای بعضی نوزادان نیز ممکن است بعلت بیماری‌های حین تولد مانند آب مروارید مادرزادی تجویز شود. در کودکان لنز تماسی فقط در شرایط خاص تجویز می‌شود و برای همه افراد استفاده از لنز قبل از ۱۷ سالگی توصیه نمی‌گردد. این مطالعه نشان داد، این کودکان بدون هیچ مشکل یا نیاز به کمکی قادر به گذاشتن و برداشتن این لنزها هستند.
اما اینکه یک کودک می‌تواند از لنز طبی استفاده کند یا نه، بیشتر از هر چیز به میزان مسئولیت پذیری، نظم و رعایت بهداشت شخصی وی بستگی دارد. اگر کودک برای رعایت بهداشت شخصی دائما نیاز به تذکر دارد احتمالا استفاده از لنز طبی نمی‌تواند توصیه مناسبی باشد.

اصلی‌ترین علت ایجاد آب مروارید پیری است. با این حال عوامل دیگری نیز می‌توانند منجر به آب مروارید شوند:
• مصرف داروهای محتوی کورتون و استروئید
• تابش دائمی امواج فرابنفش خورشید
• سوء تغذیه، میزان پایین آنتی اکسیدانت‌ها مانند بتاکارتن (ویتانین A)، سلنیوم، ویتامین C و E
• مصرف روزانه ۲۰ عدد سیگار یا بیشتر
• بیماری‌های سیستمیک مانند دیابت
• بیماری‌های چشمی مانند التهابات چشمی
• در نهایت آسیب یا جراحات وارده به سر یا چشم، مانند پارگی، سوراخ شدن، سوختگی شیمیایی چشم یا شوک الکتریکی

ریسک فاکتورهای دخیل در ایجاد آب مروارید عبارتند از پیری، قرار گرفتن بیش از حد در معرض تابش پرتوهای پرانرژی مانند پرتوهای فرابنفش خورشید یا پرتوی ایکس، ابتلا به بیماری‌هایی مانند دیابت، آب سیاه، ایجاد رنگدانه سیاه و تجزیه شبکیه و التهاب عنبیه، مصرف طولانی مدت داروهای استروئیدی، جراحی تخلیه زجاجیه، وارد آمدن ضربه یا جراحت به چشم، سوابق خانوادگی و در نهایت وجود مادرزادی آب مروارید. داشتن سابقه خانوادگی به عنوان ریسک فاکتور ابتلا به آب مروارید و همچنین تأثیر عوامل ژنتیکی در ابتلا به بیماری‌هایی مانند دیابت می‌تواند نشانه عوامل ارثی یا ژنتیکی در ابتلا به آب مروارید باشد.

مهمترین نکته بعد از جراحی لیزیک، جلوگیری از ورود آب و مواد شوینده به چشم حین استحمام است. عدم رعایت این موارد ممکن است باعث ورود عفونت همراه با مواد شوینده یا آب، ایجاد سوزش و خارش در چشم و ایجاد خشکی چشم شود به طوری که فرد را مجبور به مالش چشم کرده و باعث اختلال در فرآیند ترمیم شود. لذا اکثر متخصصان توصیه می‌کنند حداقل 5 روز پس از جراحی لیزیک از حمام کردن پرهیز شود. همچنین حداقل تا 14 روز پس از جراحی لیزیک باید از شنا کردن در استخر نیز به علت وجود مواد شیمیایی مانند کلر پرهیز شود.

آب مروارید شرایطی است که طی آن، عدسی چشم کدر شده و مانع از ورود مناسب نور به چشم می‌شود در حالی که آب سیاه در اثر تخریب تدریجی عصب بینایی ایجاد می‌شود. کاهش بینایی ناشی از آب مروارید قابل درمان است اما کاهش بینایی ناشی از آب سیاه قابل درمان نیست. افزایش فشار در چشم مهمترین علت ایجاد آب سیاه است. ایجاد آب مروارید و آب سیاه ارتباطی با هم ندارند. با این حال، وجود برخی شرایط می‌تواند باعث ایجاد هر دو بیماری در فرد شود مانند ابتلا به دیابت، وارد آمدن ضربه یا جراحت به چشم و مصرف استروئیدها.

دوران بارداری زمان مناسبی برای استفاده از جراحی‌های لیزری چشم مانند لیزیک و لازک نیست. تغییرات هورمونی که در دوران بارداری و حتی پس از آن ایجاد می‌شوند می‌توانند بر روی بینایی اثر بگذارند. این تغییرات نه تنها می‌توانند فرآیند ترمیم زخم پس از جراحی لازک یا لیزیک را مختل کنند بلکه می‌توانند میزان نزدیک بینی یا دوربینی فرد را نیز تحت تأثیر قرار داده و به این طریق، نتایج حاصل از جراحی را نیز تغییر دهند. همچنین پس از جراحی معمولاً داروهایی تجویز می‌شود که بعضی از آن‌ها برای جنین خطراتی به همراه دارند مانند داروهای آرام‌بخش، آنتی بیوتیک یا قطره‌های استروئیدی.

معاینات پیش از جراحی لیزیک نقش مهمی در تعیین درجات ریسک و فواید جراحی برای فرد دارند. این معاینات شامل بررسی کامل وضعیت چشم و بینایی فرد است که می‌توان آن را در سه گروه اصلی تقسیم‌بندی کرد: ۱ – سوابق بیماری، جراحی، داروهای مصرفی، مشکلات مشابه خانوادگی، ۲- بررسی‌های فیزیکی شامل توان بینایی، انکسار، ویژگی‌های حفره داخلی چشم، التهاب قرنیه و ملتحمه و وجود عفونت و ۳- بررسی‌های مرتبط با لیزیک شامل میزان خشکی چشم، حساسیت کنتراست، آنالیز اندازه مردمک، تعیین ضخامت قرنیه، شکل و توپوگرافی قرنیه و اختلالات احتمالی که می‌تواند بینایی را تحت تأثیر قرار دهد.

عمل لیزیک یا لازک روش‌های جراحی لیزری هستند که برای برطرف کردن عیوب ناشی از ضخامت و سطح قرنیه یا همان عیوب انکساری چشم مانند دوربینی، نزدیک بینی و آستیگماتیسم بکار می‌روند. این عیوب مانع از فوکوس مناسب نور در شبکیه می‌شوند. اما آب مروارید ناشی از کدر شدن عدسی چشم است که مانع از رسیدن نور به شبکیه می‌شود. در طی عمل لیزیک یا لازک، سطح قرنیه بوسیله لیزر اصلاح می‌شود اما برای درمان آب مروارید لازم است عدسی کدر بوسیله یک عدسی مصنوعی جایگزین شود. در نتیجه، جراحی آب مروارید یک چیز کاملاً متفاوت با عمل لیزیک یا لازک است. لذا نمی‌توان آب مروارید را با لیزیک یا لازک درمان کرد.

مواد غذایی مصرفی می‌تواند بر سلامت و فرآیند ترمیم بدن تأثیر بگذارد. از جمله مواد غذایی مفید بعد از عمل لیزیک عبارتند از:

  • پروتئین: آمینو اسیدهای پروتئین در فرآیند ترمیم زخم و ایجاد بافت جدید مفید هستند. از جمله غذاهای دارای پروتئین می‌توان تخم مرغ، ماهی، مرغ، لبنیات کم چرب، عدس، لوبیا و بادام را نام برد. ماهی حاوی امگا 3 بوده که تأثیر بسیار زیادی در بهبود لایه رویی قرنیه و عملکرد بینایی دارد.
  • ویتامین: ویتامین A و C بعد از عمل جراحی در بهبود زخم مفیدند. این ویتامین‌ها در سبزیجات سبز، سیب زمینی شیرین، گوجه، فلفل شیرین، هویج و مرکبات یافت می‌شوند.
  • کربوهیدرات: مصرف کربوهیدرات‌های غنی از فیبر مانند میوه، سبزیجات و غلات ضمن تأمین انرژی مغز در ترمیم زخم هم مفیدند.
  • چربی: مصرف متعادل چربی‌های خوب مانند روغن آووکادو، زیتون، بادام و دانه‌های دیگر می‌تواند ضمن تقویت سیستم ایمنی بدن، در ترمیم زخم مفید باشد.

مدت زمان بین دو عمل با توجه به شرایط جسمی بیماران و نوع و شدت هر یک از دو جراحی ممکن است متفاوت باشد. مثلاً ممکن است دو عمل بلفاروپلاستی (عمل زیبایی پلک) و جراحی زیبایی بینی همزمان با هم انجام شوند و نیازی به فاصله و استراحت بین آن‌ها نباشد.

بازگشت انحراف چشم بعد از جراحی معمولاً پدیده شایعی است. در نتیجه باید در نظر داشت که در اکثر مواقع، جراحی یک روش موقتی است تا یک درمان قطعی. لذا معمولاً نیاز به جراحی مجدد وجود دارد. از آنجا که عملکرد چشم توسط مغز کنترل می‌شود لذا اگرچه طی جراحی عضلات چشم اصلاح می‌شوند اما در عملکرد مغز و پیام‌های ارسالی آن تغییری ایجاد نمی‌شود. به همین علت معمولاً انحراف چشم پس از جراحی برمی‌گردد.

در عمل لیزیک، ابتدا یک لایه ضخیم از سطح چشم کنار زده شده و پس از اصلاح سطح قرنیه، لایه مربوطه به محل خود برگردانده می‌شود. خود این لایه مانند یک بانداژ طبیعی عمل کرده و بدون نیاز به بخیه در محل می‌چسبد. لذا فرآیند ترمیم معمولاً سریع انجام می‌شود. در پی آر کی، علاوه بر کنار زدن لایه نازک از سطح چشم، جراح به طور کامل لایه خارجی قرنیه (اپیتلیوم) را حین جراحی خارج کرده، سپس اقدام به اصلاح لایه استرومای قرنیه می‌کند. معمولاً پس از چند روز، یک لایه جدید اپیتلیوم در محل ایجاد می‌شود. لذا این فرآیند معمولاً دوره نقاهت طولانی‌تری دارد. در عمل لازک پس از کنار زدن لایه سطح چشم، جراح لایه خارجی قرنیه را به طور کامل خارج نمی‌کند بلکه آن را کنار می‌زند. به عبارت دیگر، لازک همانند لیزیک است با این تفاوت که لایه نازک‌تری از سطح چشم برای اصلاح قرنیه کنار زده می‌شود. لذا لایه کنار زده شده مانند عمل لیزیک می‌تواند نقش بانداژ را ایفا کند. بنابراین به ترتیب عمل پی آر کی بیشتر از عمل لازک و لیزیک می‌تواند باعث ایجاد درد شود.

از آنجا که در عمل لازک و لیزیک لایه سطحی چشم کنار زده شده و پس از اتمام عمل، بدون بخیه به محل خود برگردانده می‌شود لذا انجام فعالیت‌های سنگین، ورزش یا افزایش فشار در چشم می‌تواند در فرآیند ترمیم زخم اختلال ایجاد کند. حتی پاک کردن اتفاقی عرق از چشم هم می‌تواند مشکل زا باشد. بنابراین باید از انجام فعالیت‌های پر خطر پرهیز کرد. لذا برای بلند کردن اجسام نسبتاً سبک حداقل دو هفته و برای اجسام سنگین حداقل چهار هفته باید صبر کرد.

پیر چشمی معمولاً با افزایش سن بیش از 40 سال ایجاد می‌شود. در این شرایط، توانایی چشم برای فوکوس از دور به نزدیک یا برعکس کاهش می‌یابد. طی سال‌های اخیر، تنها درمان پیرچشمی استفاده از عینک یا لنزهای خاص بوده است. امروزه تکنیک جراحی لیزیک جدید به نام monovision برای پیرچشمی بکار برده می‌شود که بوسیله FDA آمریکا مورد تأیید قرار گرفته است. در این روش، یکی از چشم‌ها برای دید در فواصل دور و چشم دیگر برای دید در فواصل نزدیک اصلاح می‌شود. البته این تکنیک برای همه قابل استفاده نیست چرا که می‌تواند قدرت تمرکز فرد را کاهش دهد.

یک روز بعد از جراحی لازک استفاده از حمام یا وان مشکلی نخواهد داشت، به شرط اینکه طی یک هفته اول از ورود آب یا صابون به چشم جلوگیری شود. بعد از یک هفته فرد می‌تواند به فعالیت‌های سبک‌تر مانند یوگا، ورزش‌های هوازی یا پیاده‌روی بپردازد. برای ورزشی مثل وزنه‌برداری نیز بهتر است تا هفته دوم صبر کرد. شنا کردن یا استفاده از سونای بخار یا خشک نیز حداقل به مدت دو ماه ممنوع است.

استفاده از هر گونه آرایش چشم طی دوهفته اول بعد از جراحی لیزری چشم ممنوع است. اما استفاده از سایر آرایش‌های صورت مانند رژ لب و برنزه کننده در یک یا دو روز پس از جراحی مشکلی ندارد. کاشت مژه مصنوعی نیز از جمله آرایش‌هایی است که برای پیشگیری از تداخل با فرآیند ترمیم جراحی نباید طی دو هفته اول انجام شود و پس از ان فقط با نظر پزشك معالج انجام شود. حتی پس از دو هفته، حین استفاده و پاک کردن آرایش چشم باید بسیار دقت کرد تا از تماس، فشار یا خراش بر چشم جلوگیری شود.

در اکثر موارد، بهبودی بعد از جراحی آب مروارید تنها چند روز طول خواهد کشید. گاهاً ممکن است بهبودی کامل پس از یک ماه بدست آید. طی هفته اول بهتر است چشم کاملاً پوشیده باشد تا از هر گونه تماس احتمالی با آن پیشگیری شود. تنها مقدار کمی افزایش فشار در چشم می‌تواند باعث باز شدن محل جراحی شود لذا بهتر است بیمار پس از جراحی از خم شدن، بلند کردن اشیاء سنگین یا حتی فشار حین دفع مدفوع خودداری کند.

پس از عمل لیزیک التیام چشم سریعاً آغاز شده و ترمیم اولیه به سرعت انجام می‌شود. اما وجود علائمی مانند تاری دید و نوسانات بینایی برای چند هفته یا حتی چند ماه پس از لیزیک طبیعی است. یک روز پس از عمل لیزیک توان بینایی و سلامت چشم بوسیله جراح بررسی می‌شود. بسیاری از افراد، یک روز پس از عمل لیزیک اجازه رانندگی بدون عینک و لنز یا بازگشت به کار روزانه را کسب می‌کنند. در اغلب موارد، سلامتی و بینایی کامل بعد از حدود شش ماه بدست می‌آید.

زمانی که لایه اپی‌تلیوم قرنیه التیام یافت می‌توان با خیال راحت حمام یا شنا کرد و شستشوی چشم را انجام داد. التیام اپی‌تلیوم معمولاً بعد از یک تا دو هفته صورت می‌گیرد. اما لازم است اجازه شستشو بوسیله جراح داده شود، چرا که سرعت التیام اپی‌تلیوم در افراد مختلف ممکن است متفاوت باشد.

آب مروارید به کدر شدن عدسی چشم گفته شده که مانع از دیدن می‌شود. اغلب آب مروارید در اثر افزایش سن ایجاد می‌شود و لذا در افراد مسن بسیار شایع است. در اثر پیری، پروتئین‌های عدسی شروع به رسوب کرده و در نتیجه جلوی عبور نور را می‌گیرند. با این حال، در میانسالی نیز ممکن است افراد دچار آب مروارید شوند که البته تأثیر چندانی بر بینایی آن‌ها نخواهد گذاشت. اغلب در سنین بالای 60 سال آب مروارید باعث ایجاد مشکلات جدی در بینایی می‌شود. علاوه بر سن عوامل دیگری در ایجاد آب مرارید دخیل هستند مانند عوارض جانبی سایر عمل‌های جراحی چشم، تصادف و ضربه، آب مروارید مادرزادی و قرار گرفتن بیش از حد در معرض تابش پرتو.

عمل لیزیک کاملاً بی‌خطر است. این عمل سال‌هاست با موفقیت روی بیماران مختلف انجام می‌شود. بسیاری از بیماران می‌خواهند بدانند چه موقع می‌توانند از وسایل الکترونیکی مانند تلفن همراه، تبلت و تلویزیون استفاده کنند. شما در روز بعد از جراحی می‌توانید فعالیت‌های روزانه خود را از سر بگیرید.

پیشنهاد ما به بیماران این است که تا ۲۴ ساعت بعد از عمل لیزیک از نور شدید، صفحه نمایش و فعالیت‌هایی مانند مطالعه که به بینایی نیاز دارند، اجتناب ورزند. ولی در روز بعد از عمل لیزیک می‌توانید به طور طبیعی کارهای روزمره خود را انجام دهید. یعنی می‌توانید به سرکار برگردید، از کامپیوتر استفاده کنید یا تلویزیون تماشا کنید.

برخلاف عمل لیزیک، در عمل لازک، یک لایه نازک از قرنیه (فلپ) برداشته نمی‌شود. به جای این کار سلول‌های سطح چشم کنار زده می‌شوند و لیزر سطح قرنیه را اصلاح می‌کند. سپس سلول‌های سطحی به محل خود بازگشته و از یک لنز تماسی به عنوان بانداژ استفاده می‌شود. در این مدت ممکن است فرد احساس ناراحتی در چشم داشته باشد یا دچار تاری دید خفیف شود. ترمیم سلول‌های سطح قرنیه بعد از عمل لازک ممکن است چند هفته طول بکشد. تاری دید در این مدت کاملاً طبیعی است.

تقریباً تمام افرادی که جراحی لیزر برای رفع عیوب انکساری انجام می‌دهند، دچار خشکی چشم خفیف می‌شوند. معمولاً خشکی چشم پس از چند ماه برطرف می‌شود. ولی درصد کمی از افراد با پیشرفت مزمن خشکی چشم بعد از جراحی لیزر عیوب انکساری مواجه می‌شوند. این افراد می‌توانند با استفاده مداوم از قطره یا درمان دارویی، خشکی چشم را درمان کنند. با توجه به اینکه در عمل لازک فلپ از روی قرنیه برداشته نمی‌شود، عوارض مربوط به آن نیز متوجه فرد نیست. به همین دلیل خطر بروز خشکی چشم پس از جراحی لازک بسیار کم است.

لازک به بیماران بالای 18 سال پیشنهاد می‌شود. زیرا در سنین پایین و نوجوانی، هنوز شماره چشم افراد ثابت نشده است. این امر در نتیجه لازک، تاثیر منفی دارد.

گرچه هیچ راهنمایی برای محدودیت سنی در انجام عمل لیزر ارائه نشده است، ولی برخی جراحان، محدودیت‌هایی را برای انجام آن در نظر می‌گیرند. برخی مراکز لازک را در تمام سنین انجام می‌دهند. در حالی که برخی دیگر، این عمل را برای افراد بالای 70 سال انجام نمی‌دهند. دلیل اصلی آن، این است که مهم‌ترین بیماری‌های چشم در سالمندی یعنی پیرچشمی و آب مروارید، با لازک و لیزیک قابل درمان نیستند.

امروزه افرادی که به آب مروارید مبتلا هستند باید برای برداشتن آن جراحی کنند. در اثر تخریب پروتئین‌های بلوری در عدسی چشم، آب مروارید ایجاد می‌شود. این پروتئین‌ها به صورت محلول، شفاف و تاخورده هستند. با گذشت زمان تاخوردگی پروتئین‌ها از بین رفته و باعث تاری دید می‌شود. به این ترتیب توده‌های غیرقابل‌حل و بسیار پایداری از پروتئین‌ها در چشم تجمع می‌کنند.

اگر بتوان مولکولی یافت که به پروتئین‌های بلوری حل شونده و تاخورده متصل شود، انرژی آزاد ناشی از این برهم‌کنش باعث پایداری محیط چشم می‌شود. یعنی جلوی سالخوردگی پروتئین‌ها را گرفته و آن‌ها را به حالت اولیه بازمی‌گرداند.

امروزه برای دستیابی به دارویی که پروتئین‌های چشم را تحت تاثیر قرار دهد، مسیر زیادی در پیش‌رو داریم. پروتئین‌های بلوری عملکرد آنزیمی ندارند و تنها ساختارهای پروتئینی هستند که سازوکار آن‌ها کاملا مشخص نیست. بنابراین تا امروز تمامی روش‌ها برای یافتن مولکولی که بتواند به این پروتئین‌ها متصل شود، با شکست مواجه شده است.

در جراحی آب مروارید، شما هوشیار خواهید بود. ولی پیش از جراحی و در طول جراحی مراحلی طی می‌شود که شما احساس درد نکنید. در روز جراحی، یک آرام‌بخش ملایم به شما داده می‌شود، تا احساس راحتی کنید. همچنین برای جلوگیری از درد و ناراحتی، قطره چشمی بی‌حس‌کننده در چشم ریخته می‌شود.

در برخی از موارد ممکن است برای اطمینان از راحتی بیمار در طول جراحی، تزریقات درون وریدی انجام شود. همچنین جراح مرتب احساس شما در طول جراحی آب مروارید را می‌پرسد.

بلافاصله پس از عمل لیزیک، چشم‌ها شروع به ترمیم می‌کنند. یعنی ترمیم اولیه بلافاصله پس از لیزیک آغاز می‌شود. البته تاری دید تا چند هفته یا حتی چند ماه پس از عمل لیزیک، طبیعی است.

معمولا چشم‌پزشک در روز بعد از جراحی شما را معاینه می‌کند. در این جلسه معاینه، حدت بینایی و ترمیم صحیح و مناسب چشم‌ها بررسی می‌شود.

بعد از جراحی لیزیک باید از چشم‌ها در برابر جراحت و آسیب محافظت کنید. حتی پس از اینکه جراح تایید کرد که چشم به طور کامل ترمیم شده است باید به خوبی از آن در برابر جراحت حفاظت کنید.

تفاوت اصلی لیزیک و لازک، در نحوه ایجاد شکاف در قرنیه چشم و دسترسی پیدا کردن لیزر به قرنیه است. روش مناسب برای هر شخص بستگی به ضخامت بافت قرنیه دارد. بنابراین، روش مناسب برای هر بیمار متفاوت است. به‌طور مثال، اگر بیمار قرنیه نازکی داشته باشد، ممکن است انجام روش لیزیک به او توصیه نشود. در این صورت، روش لازک به‌عنوان روش جایگزین می‌تواند به کار رود.
انتخاب بهترین روش جراحی لیزر برای هر بیمار، تنها بر عهده جراح چشم است. هر دو روش، نتایجی با کیفیت یکسان ایجاد می‌کنند و به یک اندازه مؤثر هستند.

زمانی که برای جلسه جراحی لازک چشم باید در نظر گرفته شود، تنها در حد یک ساعت و ربع است. مدت زمان حضور بیمار در اتاق لیزر حدود 10 دقیقه است. مدت زمان تابش لیزر روی هر چشم که منجر به اصلاح شکل قرنیه می‌شود، کمتر از یک دقیقه است.

جراحی‌های لیزر چشم از جمه لیزیک، لازک و پی آر کی اغلب نیازی به ایجاد بی‌هوشی کامل ندارند. ایجاد بی‌هوشی کامل در جراحی‌ها، خطرات و عوارضی دارد و هزینه جراحی را نیز بالا می‌برد. اگر بیمار نگران ترس و اضطراب در حین انجام جراحی باشد، جراح چشم از آرام بخش ضعیف یا داروی مناسب دیگری قبل از جراحی استفاده می‌کند تا بیمار کاملا آرام باشد. استفاده از آرام بخش ملایم در جراحی لیزر چشم، امری طبیعی محسوب می‌شود.
بیشتر بیماران بعد از عمل، از این که عمل لیزر چه‌قدر سریع به اتمام می‌رسد، شگفت‌زده می‌شوند. به گفته بیماران، عمل جراحی لیزر چشم بسیار آسان‌تر و بدون استرس‌تر از آن چیزی است که از قبل تصور می‌کردند.

برای جلوگیری از مالیدن چشم‌ها در شب اول، بهتر است از عینک آفتابی استفاده کنید. همچنین 24 ساعت بعد از عمل جراحی چشم باید حتما از عینک آفتابی استفاده کنید. این در حالیست که استفاده از عینک محدود به بیرون از خانه نمی‌شود و در منزل نیز باید عینک آفتابی به چشم داشته باشید.

در دو روز بعد باید برای بیرون رفتن از خانه،‌ از عینک آفتابی استفاده کنید. به این ترتیب می‌توان از چشم‌ها در برابر باد و گرد و غبار محافظت کرد. دقت کنید که وقتی شب‌ها از عینک آفتابی استفاده می‌کنید نباید با آن رانندگی کنید.

رانندگی؛ شما نمی‌توانید پس از انجام لیزیک خودتان رانندگی کرده و به خانه بازگردید. بنابراین باید در آن روز کسی همراه شما باشد. پزشک در روز بعد، بینایی شما را بررسی کرده و اعلام می‌کند از چه زمانی می‌توانید بدون نیاز به لنزهای اصلاحی دوباره رانندگی کنید.

حمام کردن؛ در همان روز جراحی لیزیک می‌توانید حمام کنید. ولی حداقل تا یک هفته باید مراقب باشید که صابون، آب یا شامپو وارد چشم‌ها نشود.

بازگشت به کار؛ اگر محیط کاری شما تمیز، بدون آلودگی و گرد و غبار است می‌توانید یک یا دو روز بعد از عمل جراحی لیزیک به محل کار خود برگردید. برای کاهش خشکی چشم پس از لیزیک، حداقل به مدت چند هفته از قطره اشک مصنوعی استفاده کنید. اگر مدت زمان زیادی را صرف کار با کامپیوتر می‌کنید، استفاده از اشک مصنوعی بسیار ضروری است.

آرایش چشم؛ بهتر است تا یک هفته پس از جراحی لیزیک، چشم‌ها را آرایش نکنید. همچنین بهتر است خط چشم، سایه و ریمل قدیمی خود را دور انداخته و جدید آن را خریداری کنید. به این ترتیب می‌توان از عفونت چشم در اثر آلودگی احتمالی لوازم آرایشی قدیمی پرهیز کرد.

ورزش کردن؛ چند روز پس از عمل جراحی لیزیک می‌توانید دوباره ورزش کنید. البته باید مراقب باشید که عرق وارد چشم‌ها نشود. همچنین حداقل تا دو هفته باید از مالیدن چشم‌ها اجتناب کنید.

شنا کردن و وان آب گرم؛ باید حداقل دو هفته بعد از لیزیک صبر کنید.

جراحی لیزیک یکی از ساده‌ترین نوع جراحی‌های اصلاح بینایی است. انجام عمل لیزیک برای هر چشم، کمتر از 10 دقیقه طول می‌کشد. مدت زمان تابش لیزر بسته به نمره چشم بیمار، 20 تا 50 ثانیه است. بیماران می‌توانند حداکثر مدت زمان حضورشان را در مطب، بین یک ساعت تا یک ساعت و نیم در نظر بگیرند و در همان روز به منزل بازگردند.

بیشتر افراد، حین انجام عمل لیزیک و بلافاصله پس از آن، دردی حس نمی‌کنند. پیش از شروع جراحی، قطره بی‌حس کننده استفاده می‌شود تا از هر گونه درد و ناراحتی هنگام انجام عمل، جلوگیری شود. ایجاد بی‌حسی به‌صورت موضعی و با استفاده از قطره است؛ با این وجود، بیشتر جراحان داروی خوراکی نیز قبل از عمل تجویز می‌کنند تا بیمار کاملا آرام باشد. در عمل لیزیک نیازی به استفاده از بانداژ و بخیه نیست. هر چند عمل لیزیک بدون درد است، اما ممکن است بیمار کمی فشار روی چشمانش احساس کند.