Should-patients-wear-glasses-for-strabismus
آیا کسی که انحراف چشم دارد باید عینک بزند؟
۹ خرداد ۱۳۹۷
What Happens If Cataracts Are Left Untreated
اگر آب مروارید درمان نشود چه اتفاقی می‌افتد؟
۹ خرداد ۱۳۹۷
نمایش همه
How is Presbyopia Corrected

پیرچشمی چه زمانی ایجاد میشود؟

پیرچشمی یا Presbiopia یک بیماری مرتبط با سن است که موجب می‌شود شخص اجسام نزدیک را تار ببیند. پیرچشمی اغلب در سن حدود چهل سالگی شروع می‌شود و تقریبا تمام افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ حتی افرادی را که هیچ گاه مشکل ضعیفی چشم نداشته‌اند.

هنگام شروع پیرچشمی، شخص سعی می‌کند با تنگ کردن چشم‌ها و فاصله دادن کتاب یا سایر اشیا، با این مشکل مقابله کند. فشار چشم، سردرد و خستگی از علائم رایج پیرچشمی هستند. بیشتر متخصصین معتقدند پیرچشمی در اثر تغییراتی در لنز چشم ایجاد می‌شود. هر چه‌قدر سن بالا می‌رود، لنز چشم سخت‌تر شده و انعطاف پذیری آن کاهش می‌یابد. این موضوع، تمرکز کردن روی اجسام نزدیک را برای شخص سخت‌تر می‌کند.

تا مدت‌ها استفاده از عینک پیرچشمی، تنها راه مقابله با این مشکل بود. خوشبختانه امروزه راه حل‌های زیادی برای درمان پیرچشمی وجود دارد. استفاده از عینک، لنز و جراحی از روش‌های اصلاح پیرچشمی هستند که در این مطلب معرفی می‌شوند.

استفاده از لنز برای اصلاح پیرچشمی

در مراحل اولیه پیرچشمی، افراد هنگام نگاه کردن به فواصل نزدیک دچار مشکل می‌شوند و این موضوع، آن‌ها را شوکه می‌کند. به‌ویژه اگر تا قبل از آن دچار ضعیفی چشم نبوده باشند. علاوه بر این، استفاده از عینک دوکانونی (بایفوکال) نیز ممکن است برای این افراد ناخوشایند باشد.

خوشبختانه امروزه لنزهای دوکانونی طراحی شده‌اند و در دسترس بیماران قرار دارند. لنزهای دوکانونی مانند عینک دوکانونی دارای دو نمره چشم مختلف برای دور و نزدیک هستند.

مونوویژن یا دید تک چشمی، گزینه دیگری برای درمان پیرچشمی است. به این صورت که در یکی از چشم‌ها از لنز مناسب دید نزدیک و در چشم دیگر، از لنز مناسب دید دور استفاده می‌شود. چشم‌ها هنگام نگاه کردن به دور یا نزدیک، به‌طور خودکار تنظیم می‌شوند.

همچنین بیماران می‌توانند در هر دو چشم از لنز دوربین استفاده کنند و فقط هنگام نگاه کردن به نزدیک، از عینک مطالعه استفاده کنند.

استفاده از عینک برای اصلاح پیرچشمی

عینک‌های دوکانونی دارای قدرت دوربینی در بالا و قدرت نزدیک بینی در پایین عدسی عینک هستند. عینک‌های تدریجی یا عینک‌های بی خط، علاوه بر این ویژگی، دارای عدسی با قدرت بینابین در وسط عینک، جهت مشاهده فواصل بین نزدیک و دور هستند و خطی را که در فاصله بین قسمت دور و نزدیک عینک قرار می‌گیرد، ندارند.

اگر شخص قبل از ابتلا به پیرچشمی از عینک یا لنز استفاده نمی‌کرده است می‌تواند از نوعی عینک دوکانونی استفاده کند که قسمت بالای آن بدون نمره چشم باشد. عینک مطالعه نیز گزینه مناسب دیگری برای این افراد است.

درمان پیرچشمی با جراحی

مونوویژن که در بالا توضیح داده شد می‌تواند با عمل لیزیک نیز تلفیق شود. در این روش به کمک لیزیک، چشم غالب بیمار، برای مشاهده اجسام دور و چشم دیگر (غیر غالب) برای دید نزدیک اصلاح می‌شود. در این حالت به مرور زمان مغز سازگار می‌شود تا برای مشاهده اجسام دور از چشم غالب و برای مشاهده اجسام نزدیک از چشم غیر غالب استفاده کند.

جراحی دیگری به نام کراتوپلاستی هدایت کننده یا CK، که از امواج رادیویی برای اصلاح سطح قرنیه استفاده می‌کند، نیز برای ایجاد مونوویژن به کار می‌رود. البته اثر این روش دائمی نیست. در حال حاضر، روش‌های جراحی دیگری نیز برای درمان پیرچشمی در دسترس هستند که مورد تأیید سازمان‌های معتبر جهانی قرار گرفته‌اند.

صرف نظر از این که از چه روشی برای درمان پیرچشمی استفاده می‌شود، این بیماری ممکن است به تدریج پیشرفت کند و نمره عینک یا لنز افزایش پیدا کند. معاینات منظم چشم در بیماران موجب می‌شود نمره عینک و لنز همواره مطابق با نمره چشم بیمار بوده و شخص بهترین دید ممکن را داشته باشد.

اگر می‌خواهید در مورد در مورد معاینات تخصصی چشم بیشتر بدانید روی لینک آن کلیک کنید.

برای تماس با مطب دکتر میر محمد صادقی جراح و متخصص بیماری‌های چشم و کسب اطلاعات بیش‌تر روی لینک کلیک کنید.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *