Anti Reflective Glass
مزایای استفاده از عینک آنتی رفلکس
۱۸ دی ۱۳۹۸
تفاوت عمل ترنس پی آر کی با ریلکس اسمایل
تفاوت عمل ترنس پی آر کی با ریلکس اسمایل؟
۱۸ دی ۱۳۹۸
نمایش همه
intermittent squint in child

لوچی چیست؟

لوچی یا دوبینی، نوعی اختلال ناشی از عدم تقارن یا هم راستا نبودن دو چشم می‌باشد. لوچی یکی از شایع‌ترین مشکلات چشمی در کودکان بوده و در حدود ۴ درصد کودکان زیر ۶ سال را دیده می‌شود. در اثر این اختلال یک یا هر دو چشم ممکن است به سمت داخل، بیرون بالا یا پایین انحراف داشته باشند. اگر دو چشم هماهنگ نباشند، به تدریج چشمی که مستقیم‌تر است قوی شده و بینایی این چشم مسلط می‌شود.

علت ایجاد لوچی:

کودکان ممکن است با لوچی مادرزاد به دنیا آید یا با گذشت زمان به آن مبتلا شود. متخصصان هنوز علت دقیق ایجاد لوچی را نمی‌دانند. در هر حال لوچی در اثر نقص در عملکرد یا عدم هماهنگی عضلات دو چشم ایجاد می‌شود. مغز مسئول کنترل عضلات چشم است. لوچی بیشتر در کودکانی مشاهده می‌شود که دچار بعضی اختلالات مغزی هستند مانند هیدروسفالی و فلج مغزی. لوچی ممکن است در بزرگسالی در اثر بیماری، آب مروارید یا جراحات چشمی نیز اجاد شود. سابقه خانوادگی می‌تواند ریسک ابتلا به لوچی را خصوصا در فرزندان افزایش دهد. از جمله ریسک فاکتورهای دیگر در کودکان زیر شش ماه می‌توان به اختلالات ژنتیکی مانند سندروم دان، سوء مصرف دارو در دوران بارداری (مثلا مصرف الکل) و تولد زودرس اشاره کرد. در کودکان بالای شش ماه نیز به فاکتورهای ریسک مانند عیوب انکساری (دوربینی افراطی)، رتینوبلاستوما، ضعف اعصاب کرانیال، ضربه به سر و عفونت ویروسی مغز می‌توان اشاره کرد.

علائم لوچی:

در نوزاد تازه متولد شده حرکت غیر ارادی و ناهماهنگ چشم‌ها به اطراف امر طبیعی است. اما در سه یا چهار ماهگی نوزارد باید بتواند بر روی اشیاء خاص متمرکز شود و نگاه مستقیم داشته باشد. اگر زمانی که نوزاد به اطراف خیره نشده است، چشم انحراف به داخل یا داخل داشته باشد، لازم است به متخصص مراجعه شود. لوچی در مراحل اولیه قابل درمان است. اما اگر چشم بدون درمان رها شود، به تدریج مغز تصاویری که توسط چشم ضعیف ارسال می‌شود را نادیده گرفته در نتیجه کودکان مبتلا به لوچی ممکن است دچار عارضه چشمی دیگر از قبیل آمبلیوپی یا تنبلی چشم شوند. تنبلی چشم می‌تواند باعث دید تار، دوبینی و اختلال در دید عمقی کودک شود. شروع لوچی بیشتر در کودکان کمتر از شش سال شایع است. گاهی اوغات انحرافات چشم کاملا مشهود است. اما در گاها لوچی زمانی قابل تشخیص است که کودک به اشیاء خیلی نزدیک نگاه می‌کند.

تشخیص لوچی:

تشخیص و درمان زودهنگام لوچی می‌تواند از بروز مشکلات بینایی بعدی جلوگیری کند. تشخیص لوچی نیازمند معاینه است. لذا برای تمام کودکان در سنین حدود سه سالگی معاینه چشم ضروری است. لوچی چشم عمدتا در سنین ۱ تا ۴ سال شناسایی می‌شود. به ندرت ممکن است کودکان بعد از شش سالگی دچار لوچی شوند. طی معاینه بیشتر به نحوه حرت و فوکوس چشم‌ها دقت می‌شود. از جمله مواردی که طی معاینه مورد توجه قرار می‌گیرند عبارتند از سابقه بیماری یا داروهای مصرفی فرد، میزان تیزبینی فرد، تست شکست نور، تعیین میزان همراستایی و هماهنگی دو چشم، بررسی سلامت چشم از نظر وجود سایر بیماری‌ها.

درمان لوچی:

روش درمانی مناسب برای لوچی با توجه به نظر متخصص و بر حسب شرایط زیر تعیین می‌شود:

  • سن کودک، سلامت عمومی و سابقه بیماری وی
  • شدت انحراف یا بیماری
  • علت بیماری
  • تحمل و همکاری کودک با روش درمانی، دارو و دستورالعمل‌های پیشنهادی
  • انتظارات بیمار طی دوره
  • و نظر و سلیقه وی یا والدین

درمان‌های رایج برای لوچی عبارتند از:

  • عینک مخصوص
  • قطره‌های چشمی خاص
  • جراحی برای همراستا کردن چشم‌ها
  • تمرین‌های چشمی
  • استفاده از چشمبند بر روی چشم قوی‌تر بمنظور تقویت چشم ضعیف‌تر

گاها تنها استفاده از عینک برای اصلاح لوچی چشم کفایت می‌کند. اگر عینک کافی نباشد ممکن است چشمبند برای کودک تجویز شود. چشمبند به مدت چند ساعت در روز چشم قوی‌تر را می‌پوشاند تا عمل دیدن بوسیله چشم ضعیف‌تر انجام شود. با تکرار این تمرین به تدریج عضلات و بینایی چشم ضعیف‌تر تقویت می‌شوند.

اینکه کودک نسبت به استفاده از چشمبند همکاری کند می‌تواند چالش برانگیز باشد. اما اغلب کودکان با این تمرین مشکلی ندارند، بطوریکه پوشیدن چشمبند به یک عادت روزانه مانند پوشیدن لباس برای آنها تبدیل می‌شود.

اگر کودک با استفاده از چشمبند همکاری نکرد، بجای آن ممکن است قطره‌های چشمی (آتروپین) تجویز شود. همانطور که چشمبند بینایی در چشم قوی‌تر را میپ‌وشاند، قطره آتروپین نیز بطور موقت بینایی چشم قوی‌تر را تار می‌کند. در نتیجه فرد برای دیدن مجبور به استفاده از چشم ضعیف‌تر است که این به تقویت عضلات و بینایی در آن چشم کمک می‌کند.

اگر هیچ یک از درمان‌های بالا کارساز نبود، کودک تحت عمل جراحی عضلات چشم قرار می‌گیرد. طی جراحی عضلات درگیر کشیده یا شلتر می‌شوند تا انحراف چشم برطرف شود. اغلب کودکان در همان روز جراحی می‌توانند از بیمارستان مرخص شوند.

 

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *