درمان رتینوپاتی دیابتی

contact lenses لنز های تماسی و رنگی
لنزهای تماسی طبی و رنگی
۱۷ شهریور ۱۳۹۵
refractive surgery عمل چشم
لیزیک
۱۷ شهریور ۱۳۹۵

درمان رتینوپاتی دیابتی


رتینوپاتی دیابتی شایع ترین بیماری چشم در افراد مبتلا به دیابت است و زمانی اتفاق می افتد که عروق خونی شبکیه تغییر کنند. گاهی این عروق متورم می شوند، مایع از آن ها نشت می کند یا حتی کامل بسته می شوند. در سایر موارد، عروق خونی جدیدی روی سطح شبکیه رشد می کند.

علائم رتینوپاتی دیابتی

بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی معمولا در مراحل اولیه بیماری متوجه علائم آن نمی شوند، اما با پیشرفت بیماری علائم آن شامل موارد زیر است:

  • مشاهده لکه، نقاط یا خطوط سیاه شناور در میدان دید (مگس پران)
  • تاری دید
  • تغییر دید از دید تار به واضح
  • مشاهده نواحی تاریک یا خالی در میدان دید
  • دید ضعیف در شب
  • دیدن رنگ ها به صورت شسته یا متفاوت
  • از دست دادن بینایی
علائم رتینوپاتی دیابتی معمولا هر دو چشم را تحت تاثیر قرار می دهد.
علت رتینوپاتی دیابتی

زمانی که سطح قند خون برای مدت طولانی بالا باشد می تواند به مویرگ های کوچکی که به شبکیه خونرسانی می کنند، آسیب بزند. با گذشت زمان، عروق خونی شروع به نشت مایع و چربی می کنند که این امر موجب ادم و تورم عروق می شود. در نهایت این عروق بسته می شوند و ایسکمی ایجاد می شود. در صورت عدم درمان به موقع، ایسکمی می تواند منجر به ایجاد رگ های خونی جدید غیر طبیعی روی شبکیه و در نتیجه آسیب به شبکیه و حتی آسیب به عصب بینایی و ایجاد گلوکوم شود.

درمان رتینوپاتی دیابتی


بهترین درمان رتینوپاتی دیابتی، پیشگیری است. کنترل دقیق قند خون به میزان قابل توجهی خطر از دست رفتن بینایی را کاهش می دهد. روش های درمانی مختلف معمولا رتینوپاتی را درمان نمی کنند و بینایی از دست رفته را برنمی گردانند اما می توانند پیشرفت از دست رفتن بینایی را آهسته کنند.

جراحی با لیزر

برای راحتی حین جراحی، از قطره های بی حس کننده چشم استفاده شده و گاهی تزریق داروی بی حسی در اطراف ناحیه چشم انجام می شود. بیمار در مقابل میکروسکوپ اسلیت لمپ قرار می گیرد. لنز تماسی به طور موقت روی چشم ها برای تمرکز دقیق نور لیزر روی شبکیه قرار می گیرد. جراحی با لیزر، عروق جدید غیر طبیعی را از بین می برد و موجب کاهش تورم ماکولا و جلوگیری از عوارض بعدی می شود.

جراحی ویترکتومی

این جراحی اغلب به صورت سرپایی یا با بستری کوتاه مدت بیمار در بیمارستان انجام می شود. بی هوشی عمومی یا بی حسی موضعی ممکن است استفاده شود. طی جراحی ویترکتومی، از ابزارهای جراحی خاص و میکروسکوپ برای از بین بردن خون و بافت های اسکاری که همراه با عروق غیر طبیعی در چشم هستند، استفاده می شود. با از بین رفتن خونریزی زجاجیه، پرتوهای نور مجددا روی شبکیه چشم متمرکز می شوند. طی ویترکتومی ممکن است جراحی با لیزر هم انجام شود.

تزریق دارو

در بعضی موارد، دارو می تواند به درمان رتینوپاتی دیابتی کمک کند. بدین منظور، داروهای استروئیدی و داروی ضد VEGF می توانند استفاده شوند. بعد از اتساع مردمک و بی حسی چشم، دارو به زجاجیه تزریق می شود. دارو تورم، نشت مایع و رشد عروق ناخواسته را در شبکیه کاهش می دهد و به بهبود دید کمک می کند. درمان با دارو یک بار یا به صورت دوره ای با فواصل منظم معمولا هر 4 تا 6 هفته یکبار انجام می شود.

منابع

www.aao.org