What Are the Symptoms of Cataracts?
تاثیرات آب مروارید بر روی دید
۲۰ اسفند ۱۳۹۸
Vision Regression After lasek
آیا شماره چشم بعد از عمل لازک برمیگرده؟
۲۰ اسفند ۱۳۹۸
نمایش همه
Signs of Glaucoma

آب سیاه چیست:

آب سیاه شرایطی است که باعث آسیب به عصب بینایی می‌شود. این آسیب با گذشت زمان افزایش می‌یابد. آب سیاه معمولا همراه با افزایش فشار داخل چشم است و عمدتا در افراد با سابقه خانوادگی رخ می‌دهد.

زلالیه که مایع شفافی بین عدسی و قرنیه است در حالت طبیعی از طریق کانال‌هایی از چشم خارج می‌شود. اگر به هر دلیلی این کانال‌ها بسته شوند، انباشت زلالیه باعث افزایش فشار داخل حفره چشم خواهد شد. آب سیاه می‌تواند علل دیگری هم داشته باشد از جمله آسیب شیمیایی چشم، عفونت چشمی حاد، بسته شدن رگ‌های خونی چشم و التهابات چشمی. در موارد نادر آب سیاه ممکن است در اثر عوارض جانبی سایر جراحیی‌های چشم نیز رخ دهد. آب سیاه بطور معمول در هر دو چشم اتفاق می‌افتد، اما ممکن است در یک چشم شدیدتر از دیگری باشد.

علائم آب سیاه:

در اکثر مواقع بهترین راه برای پیشگیری از آب سیاه، تشخیص سریع و اولیه آن است. اگر تشخیص آب سیاه در مراحل اولیه صورت گیرد شاید بتوان جلوی کاهش بینایی و نابینایی را گرفت. هر فرد بالاتر از ۲۰ سال لازم است به طور دوره‌ایی برای آزمایش تشخیص آب سیاه اقدام کند. خصوصا اگر دارای ریسک فاکتورهای مرتبط با آن باشد مثلا داشتن نژاد آفریقایی- آمریکایی یا سابقه خانوادگی.

اکثر افراد مبتلا به آب سیاه (خصوصا از نوع open-angle) هیچ عارضه یا نشانه خاصی احساس نمی‌کنند تا موقعی که بینایی‌شان بطور چشمگیر کاهش می‌یابد (معمولا در هر دو چشم). در مراحل پیشرفته‌تر آب سیاه open-angle، دید جانبی فرد به تدریج تحلیل رفته تا اینکه دچار دید تونلی می‌شود.

یکی از عوارض یا علائمی همراه آب سیاه افزایش فشار داخل چشم است خصوصا در مورد آب سیاه حاد از نوع angle-closure. علائم این نوع از آب سیاه معمولا پس از یک شوک اولیه بروز می‌کنند که شامل قرمزی چشم، دید تار، حاله اطراف مرکز نور، کدری چشم (خصوصا در نوزادان) درد شدید چشمی، سردرد، درد شکم، تهوع و  استفراغ می‌باشد. آب سیاه angle-closure از نوع بسیار نادر است اما بسیار خطرناک بوده و سرعت پیشرفت بسیار بالایی دارد و در صورت عدم درمان به موقع، طی تنها چند روز باعث نابینایی می‌شود.

در آب سیاه normal tension فشار حفره چشم معمولا در محدوده نرمال قرار دارد اما علائم آب سیاه مانند نقاط کور در میدان دید یا تخریب عصب بینایی طی معاینه قابل شناسایی است.

از آنجایی که عصب بینایی در اثر آب سیاه آسیب می‌بیند، مهمترین علائم اولیه که در انواع آّب سیاه ممکن است مشاهده شود عبارت است از افزایش فشار حفره چشم و نقاط کور کوچک در دید جانبی یا محیطی فرد که اگر تمام عصب بینایی آسیب ببیند به نابینایی ختم خواهد شد.

ریسک فاکتورهای آب سیاه:

آب سیاه بیشتر افراد بالای ۴۰ سال را درگیر می‌کند. با اینحال جوانان، کودکان و حتی نوزادان نیز می‌توانند به آن دچار شوند. از جمله ریسک فاکتورها عبارتند از:

  • نژاد آمریکایی-آفریقایی، ایرلندی، روسی، ژاپنی، اسپانیایی و افراد ساکن در نواحی قطب شمال شامل اسکاندیناوی و آلاسکا
  • سن بالای ۴۰
  • سابقه خانوادگی
  • ضعف در بینایی
  • دیابت
  • مصرف انواعی از داروهای استروئیدی مانند prednisone
  • سابقه جراحت در چشم
  • داشتن قرنیه نازک
  • فشار خون بالا، بیماری قلبی یا آنمی (کم خونی داسی شکل)
  • فشار بالای حفره چشم
  • ابتلا به دوربینی یا نزدیک‌بینی

درمان آب سیاه:

درمان‌های رایج آب سیاه بر حسب شرایط فرد معمولا شامل قطره‌های چشمی، داروهای خوراکی، جراحی لیزری یا میکروجراحی است تا فشار حفره چشم را متعادل کند.

پیشگیری از آب سیاه:

اگرچه هنوز راهی برای پیشگیری از آب سیاه شناخته نشده است، اما با تشخیص زود هنگام می‌توان ریسک آسیب‌های چشمی ناشی از آن را کاهش داد. ازینرو موارد زیر توصیه می‌شوند:

  • معاینه منظم چشم: تشخیص سریعتر به معنی آغاز سریعتر درمان است. برای افراد بالای ۴۰ سال با سابقه خانوادگی معاینه سالانه یا دو سال یکبار توصیه می‌شود. و برای افرادی که از مشکلات سلامتی مانند دیابت یا بیماری‌های چشمی رنج می‌برند بهتر است سالی چند بار معاینه انجام شود.
  • آگاهی از سوابق خانوادگی در بین بستگان
  • پیروی از دستورالعمل پزشک جهت کنترل فشار چشم
  • ورزش: اعتقاد بر این است که ورزش ملایم مانند پیاده‌روی یا دو آهسته حداقل سه بار در هفته می‌تواند برای کاهش فشار چشم مفید باشد
  • محافظت از چشم در برابر آسیب یا ضربه حین ورزش، کار یا سایر فعالیت‌های روزانه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *